ପରିଚୟ

ବୃତ୍ତିରେ ସେ ଜଣେ ବସ୍ତ୍ର ପ୍ରକୌଶଳୀ। ୧୯୭୨ ମସିହାରେ କଲିକତା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ବସ୍ତ୍ର ପ୍ରଯୁକ୍ତିରେ ବି.ଟେକ୍ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ। ତା'ପରେ କେତେକ ଶିଳ୍ପ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନରେ ବସ୍ତ୍ର ପ୍ରକୌଶଳୀ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଓଡ଼ିଶା ପବ୍ଲିକ ସର୍ଭିସ କମିଶନ ଦ୍ୱାରା ମନୋନୀତ ହେବା ପରେ ସେ ରାଜ୍ୟ ସରକାରୀ ସେବାରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଅତିରିକ୍ତ ବସ୍ତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବେ ଅବସର ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସରକାରରେ ଅନେକ ଦାୟିତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦବୀରେ ରହିଥିଲେ।

ଚାକିରି କାଳରେ ସେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିବା କେତେକ ପାୱାରଲୁମ ଶିଳ୍ପ ଓ ସୂତାକଳର ପରିଚାଳନା ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବେ, ତଥା ହସ୍ତତନ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବରିଷ୍ଠ ପଦବୀରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।

ବସ୍ତ୍ର ଓ ହସ୍ତତନ୍ତ ବିଭାଗର ଜଣେ ବରିଷ୍ଠ ପ୍ରଥମ ସ୍ତରୀୟ ପ୍ରଶାସନିକ ଓ ବୈଷୟିକ ଅଧିକାରୀ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ନୀତି ପ୍ରଣୟନ, ରାଜ୍ୟବ୍ୟାପୀ କ୍ଷେତ୍ର ବିକାଶର ତଦାରଖ, ଏବଂ ହସ୍ତତନ୍ତ, ପାୱାରଲୁମ ଓ ସୂତାକଳ ପାଇଁ ପ୍ରଶାସନିକ, ବୈଷୟିକ, ଆର୍ଥିକ ଓ ବିଧିସମ୍ମତ କାର୍ଯ୍ୟ ପରିଚାଳନାରେ ଓଡ଼ିଶାର ବସ୍ତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକଙ୍କୁ ସହାୟତା କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ବସ୍ତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ତଦାରଖ, ଯୋଜନା ଓ ରୂପାୟନ, ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ଭିତରେ ଆଞ୍ଚଳିକ ଓ ବିଭାଗୀୟ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟଗୁଡ଼ିକର କ୍ଷେତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟର ତଦାରଖ କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା।

ରାଜ୍ୟ ଓ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ବିଭିନ୍ନ କଲ୍ୟାଣ ଯୋଜନା, ଭିତ୍ତିଭୂମି ବିକାଶ, ବୁଣାକାରମାନଙ୍କ ଦକ୍ଷତା ବିକାଶ ପାଇଁ ତାଲିମ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ, ବୈଷୟିକ ଉନ୍ନତିକରଣ, ସାଧାରଣ ସୁବିଧା କେନ୍ଦ୍ର ସ୍ଥାପନ, ଡିଜାଇନ ବିକାଶ, ରଙ୍ଗ ସଂଯୋଜନା ଏବଂ ଦେଶୀୟ ଓ ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ବଜାରର ଧାରା ଅନୁସାରେ ବସ୍ତ୍ରର ଉପଯୁକ୍ତ ବୁଣଣ ପାଇଁ ସମନ୍ୱୟ ଓ ତଦାରଖ କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା। ଏହା ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ଯୋଜନାରେ ରାଜ୍ୟ ଓ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ଅର୍ଥର ବଣ୍ଟନ, ଅଡିଟ ଓ ବିନିଯୋଗ ଉପରେ ନଜର ରଖିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା।

ଆହୁରି ମଧ୍ୟ, ବୁଣାକାର ସମବାୟ ସମିତି ତଥା ଏପେକ୍ସ ସଂଗଠନଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ପଞ୍ଜୀକରଣ ଅଧିକାରୀ ଭାବେ ନିୟାମକ ଓ ବିଧିସମ୍ମତ କ୍ଷମତା ପ୍ରୟୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା। ଓଡ଼ିଶାର ହସ୍ତତନ୍ତ ବସ୍ତ୍ରର ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ବଜାରୀକରଣ ପାଇଁ ଦେଶୀୟ ଓ ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ପ୍ରଦର୍ଶନର ସୁଯୋଗ, ଏକ୍ସପୋ, ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ଓ କ୍ରେତା-ବିକ୍ରେତା ମିଳନର ଆୟୋଜନ ମାଧ୍ୟମରେ ବଜାର ପ୍ରସାରର ଦାୟିତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଥିଲା। ଓଡ଼ିଶାର ହସ୍ତତନ୍ତ ବସ୍ତ୍ର ନିଜର ଅନନ୍ୟ ଓ କଳାତ୍ମକ ଡିଜାଇନ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ଏହା ସାଂସ୍କୃତିକ ଐତିହ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ସଂରକ୍ଷଣ କରିଆସିଛି।